فرمودند كه اى ابو اليقظان ! بيا . عمّار نشست و مشغول خوردن شد ، و آن مرد تعجّب مىكرد از قسم عمّار . پس چون عمّار برخاست ، آن مرد گفت كه يا ابا اليقظان ! تو قسم ياد كردى كه نخورى و نياشامى و ننشينى تا دابّه را به من بنمائى . عمّار گفت : اگر عقل دارى به تو نمودم . و عامّه نيز اين روايت را نقل كرده‌اند ؛ و احاديث رجعت از طرق شيعه متواتر است و در زيارات بسيار وارد شده است ؛ و حق - سبحانه و تعالى - در قرآن مجيد ياد فرموده است رجعت عزير و چندين هزار كس را كه از طاعون گريختند * ( فَقالَ لَهُمُ الله مُوتُوا ثُمَّ أَحْياهُمْ ) * و همه را ميراند و به دعاى ارميا يا اشمويل همه را زنده گردانيد و سالها بودند و به نحو متعارف مردند . و آنكه خطاب به حضرت واقع شده است كه « اى صراط مستقيم ! » بر سبيل مجاز شايع است ، و احاديث متواتره وارد است كه « صراط مستقيم » حضرت امير المؤمنين است ، يعنى راه آن حضرت راه راست است و راه غير او راه مغضوب عليهم و ضالَّين است كه علماى ايشان به غضب الهى درآمده‌اند كه دانسته‌اند كه راه راه حق است و مخالفت كرده‌اند و عوام ايشان گمراهانند . گواهى مىدهم كه نماز را - به نحوى كه بايد كرد - اقامت كردى و زكات مال را - در حال ركوع - دادى - و به سبب آن ولايت و امامت نازل شد - و امر كردى به معروف و نهى كردى از منكر و متابعت رسول خدا كردى حقّ متابعت را و تلاوت كردى كتاب الهى را چنان كه حقّ تلاوت آنست و جهاد كردى با اعداى دين چنان كه حق جهاد بود و نصيحت كردى از جهت خدا و رسول به عنوان موعظه و اظهر آنست كه مراد آنست كه خيرخواه خدا و رسول بودى يعنى از خود گذشته بودى و همگى هر چه مىكردى از جهت خيرخواهى دين خدا و رسول بود - و اين مجازيست شايع خصوصا در زيارات - ، و جان خود را بخشيدى در شب غار يا هميشه جان خود را فداى رسول الله ( ص ) مىكردى در جميع مجاهدات و در هر جهادى قدم راسخ داشتى و صابر بودى بر جهاد خالصا لوجه الله ، و در هيچ جا پشت بر دشمن نكردى و دفع دشمنان از دين مبين مىكردى - بنا بر نسخه اى كه موقّيا به قاف باشد ، و بنا بر نسخهء فا ، وفا مىكردى به عهدى كه با خدا و